Supre's profileIs tHis my sPace?PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
Is tHis my sPace?July 05 วันที่ 5 กรกฎาคม วันสำคัญวันหนึ่งวันนี้วันคล้ายวันเกิดผมครับ
เช้าวันนี้ไปถึงที่เรียนด้านหน้าอาคารเค้ามีการจัดงานอะไรซักอย่าง เราก็เข้าไปนั่งเล่นในห้องเรียนตามปกติ
เพื่อนคนแรกมาถึง "ข้างหน้าเค้าจัดไรวะ" เพื่อนถาม เราก็อำกลับไป "อ๋อเค้าจัดงานวันเกิดเรามั่ง"
เสียดายเพื่อนคนนั้นไม่ใช่โอม ไม่งั้นมันคงเชื่อไปซักสามวิ
สำหรับคำอวยพรก็ได้จากจอยมาตั้งแต่เมื่อคืน "ขอบคุณครับ". ตอนเช้าก่อนไปเรียนก็ตักบาตร แล้วก็คุยกะคุณแม่และคุณพ่อทางโทรศัพท์
ตามเสต็ปวันเกิด ป้าสองคนก็ให้ค่าขนมเป็นของขวัญด้วยครับ (จิงๆเราก็พ้นวัยได้ค่าขนมจากป้ามานานแล้วแหละ) แล้วตอนสายก็ได้ของขวัญจากเพื่อน
สุดสวย สวยสุดของรุ่น (มีผู้หญิงอยู่คนเดียว (แต่เค้าก็สวยจิงๆอะนะ)) ดีใจจังหุบยิ้มไม่ลงไปสิบวิ พอกลางวันยังมีเค้กวันเกิดที่เพื่อนๆรวมกันซื้อให้อีก โอ้ยปลื้มๆๆ
(แต่มันก็ตังเรารวมอยู่ด้วยนี้หว่า เพราะเป็นเงินรุ่น ไม่เป็นไรยังไงก็ปลิ้ม) แล้ววันนี้ก็เป็นวันที่ได้รับข้อความทางโทรศัพท์เยอะที่สุดในรอบปี มีความสุขจังวันเกิด
อยากมีวันเกิดปีละสองสามรอบ (แต่เราคงแก่เร็วขึ้นเน่อะ) ขอบคุณพ่อ แม่ ป้า จอย และเพื่อนๆ ทุกคนที่ทำให้วันนี้เป็นวันแห่งความสุขครับ
ปล. วันนี้ก็เป็นวันคล้ายวันเกิดของน้องสาวแท้ๆอีกด้วยครับ พอดีเกิดวันเดียวกันเดือนเดียวกัน ห่างกัน 5 ปีพอดีแปะๆ สุขสันวันเกิดนะน้องใบเตย
ปล ปล. ดีใจจัง ขอบคุณครับ  ความรู้สึกมันแบบเนี้ย หุบยิ้มไม่ลงเลยJuly 04 เหนื่อยอะ , 23แล้วซิสวัสดี พรุ่งนี้ (เหลืออีกสองชั่วโมงจากตอนเขียน) อายุก็จะครบ23ปีแล้วหละครับ จิงๆก็เป็นเลขที่ไม่ชอบเป็นส่วนตัว
แต่ช่วงนี้ก็ยุ่งกับการเรียนเลยไม่ตื่นเต้นกับวันคล้ายวันเกิดเหมือนแต่ก่อนเลยอะ วันนี้ก็สอบไปอีกครั้งนึง วันศุกร์นี้ก็สอบอีก
รู้สึกเหนื่อยจิงๆ แต่ก็ไม่ท้อนะ เรียนสิ่งที่เรารักไม่ท้อหรอก สู้อยู่แล้ว วันก่อนได้ไปโรงเรียนที่หัวหินมาด้วย
ไปดูเครื่องบิน และสถานที่ๆจะต้องไปใช้ชีวิต ชีวิตที่เรียกได้ว่าจะเป็นช่วงที่ตื่นเต้นที่สุดเลยก็ว่าได้ เสียดายวันนั้นขี้เกียดถ่ายรูป
เลยไม่ค่อยมีรูปมาอวดเลย ไว้ไปเรียนสัญญาว่าจะเก็บภาพมานะ June 14 ชีวิตในสถานศึกษาอีกครั้ง ผ่านมาเป็นอาทิตย์ที่ 3 แล้ว กับการเรียนอีกครั้ง คราวนี้เป็นการเรียนที่รู้สึกสนุกและอยากให้เช้าแล้วไปเรียนที่สุดเท่าที่เคยเรียนมาเลยหละ
คงเป็นเพราะเป็นการเรียนเรื่องรักและชอบแหละ อีกอย่างที่นั้นเค้าดีมากๆเลย คงเป็นเพราะเราเป็นผู้ใหญ่แล้วมั่ง เค้าเลยไม่ใช่แบบเด็กๆมหาลัย
อธิบายไม่ถูกเหมือนกันแฮะ
การเรียนก็เป็นประมาณว่า เรียนอยู่กรุงเทพเป็นพวกวิชาภาคพื้น 10 อาทิตย์ แล้วก็ไปต่อที่หัวหิน สอบก่อน ผ่านก็เรียนต่อวิชาภาคอากาศ
เก็บๆๆๆชั่วโมง อยากให้ถึงช่วงบินเร็วๆจัง ตื่นเต้นเว้ยๆ วันนี้ที่สถาบันเค้าก็มีงานประดับเครื่องหมายของรุ่นที่จบไปแล้วก็น่ายินดีกับพวกพี่ๆ
แล้ววันนึงคงเป็นวันของเรามั่ง ถ้าไม่ตกไปซะก่อนนะแฮๆๆ April 15 คนไม่สำคัญของบางคน อาจเป็นคนสำคัญของอีกคนสวัสดีวันสุดท้ายของวันสงกราน ปีใหม่ไทยครับ
จากชื่อเรื่อง เป็นธรรมดาที่คนเราจะไม่ได้รับหรือยกให้เป็นคนสำคัญของทุกๆคน เราอาจจะให้ใครคนนึงเป็นคนสำคัญของเรา แต่เค้าอาจจะไม่ได้ให้ความสำคัญกลับมาหาเราเลย
แต่ในเวลาเดียวกัน ก็อาจจะมีบางคนที่ให้ความสำคัญกับเราอยู่โดยที่เราไม่ได้มองเห็นเค้าคนนั้นอยู่ในสายตา เพราะฉนั้นเมื่อใดที่เราคิดน้อยใจ ว่าคนสำคัญของเรามองไม่เห็นหัวเราอยู่ก็ให้คิดซะว่า เราก็อาจจะเป็นคนที่ไม่เห็นหรือไม่สนใจใครคนนึง คนๆที่ชื่นชม นิยมเราอยู่ก็เป็นได้
ในสังคมมนุษย์บนโลก...โลกกว้างไป เอาแค่ประเทศไทยก็พอ คงมีคนประเภทที่เรียกได้ว่าไม่ได้รับความสนใจ จากคนที่ไปให้ความสนใจ (งงๆเว้ย) อยู่ไม่น้อยทีเดียว
จะมีสักกี่คนที่ได้รับความสำคัญตอบกลับมาทุกครั้งที่ต้องการ
แต่ถว่า การให้ใครสักคนเป็นคนสำคัญของคุณอย่างแท้จริงแล้ว
การที่ต้องตั้งตารอ ให้ตัวเองกลายไปเป็นคนสำคัญของคนๆก็ไม่ได้จำเป็นเสมอไป เหมือนหนังโรแมนติก ที่ฟังกี่ทีก็ซาบซึ้ง (หรือเน่าหว่า) ที่ว่า
" ขอแค่ได้รักเธอ ส่วนเธอจะรักฉันหรือไม่ก็แล้วแต่เธอ "
มีเพลงที่ฟังแล้วก็ยังคงชอบอยู่ของพลพลเพลงนี้ ที่คงจะเข้าก็บทความนี้
แล้ววันนี้คุณรู้หรือยัง ว่าคุณเป็น"คนสำคัญ"ของใครอยู่หรือเปล่า
ถ้ายัง เค้าคนนั้นคงกลายเป็น "คนไม่สำคัญ" ของคุณไปซะแล้ว April 12 เตรียมตัวไว้...จากวันนี้เหลือเวลาอีกเดือนกว่าๆ ที่จะได้เริ่มเรียนวิชาภาคพื้น อยากไปเรียนเร็วๆแล้วหละ แต่ว่ายังไม่ได้เตรียมตัวเลยแฮะ
ความรู้สึกคล้ายสมัยจะเปิดเทอมอีกครั้ง ต้องเตรียมเสื้อผ้าเครื่องแบบ ที่ยังไม่รู้เลยว่าเค้าต้องมีอะไรกันมั่งเนี้ย
อย่างน้อยคงต้องมีเสื้อ กางเกง เน็คไท แต่แบบไหนละถึงจะใช้ได้ คงหาไม่ยากหรอกมั่ง คนเรียนกันเยอะแยะ เดี๋ยวถามเพื่อนมันเอาก็ได้
เดือนที่แล้วไปสมัครของการบินไทยไว้ด้วย พฤหัสหน้าก็ต้องเข้าไปยื่นเอกสารทำบัตรเข้าสอบ วันก่อนเข้าไปดูรายชื่อคนมีสิทธทำบัตร
ทำไมเห็นชื่อตัวเองแล้วต้องดีใจด้วยก็ไม่รู้ เค้าแค่ให้มาสอบ ไม่ได้รับแล้วซะกะหน่อย อีกตั้งหลายขั้นตอน รอบสุดท้ายก็ปาไปธันวาโน้นแนะ
ระหว่างนั้นก็เรียนอันที่ได้แล้วนี้ไปก่อน ยังไงก็ขอให้ได้ขับเครื่องบินให้เร็วที่สุดแหละ แฮๆๆ ตอนไปสอบอันแรกเนี้ยเค้าก็ถามๆกันอะนะ
ว่าทำไมไม่สอบของสายการบินไปเลยอายุยังน้อยอยู่ แต่เราก็อาจไม่คิดเหมือนคนอื่นที่หมดหนทางของสายการบินแล้วค่อยมาสมัคร ก็ไม่ต้องถามก็น่าจะรู้
แต่ละคนอายุอานาม ปาเข้าไป สามสิบฝ่าๆกันแล้ว ไม่ถึงสามสิบก็ยี่สิบปลายๆแหละวะ สำหรับเราขอให้ได้เรียนเร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้
คือหลังจากทางบ้านให้เรียนได้ เราก็สมัครทันทีเลย ขนานทันทีนะเนี้ย ยังปาไปสามสี่เดือนกว่าเค้าจะเรียกไปสอบ สรุปแล้วเร็วที่สุดของการจะได้เรียน
ก็ใช้เวลาตั้งครึ่งปีนับจากวันสมัครแนะ ถ้ามัวรอให้ตกการบินไทยแล้วมาสมัคร นานเกินไม่อยากรอ ก็มันใช้เวลาในการคัดเลือกแต่ละรอบ ปีนึงแนะกว่าจะเสร็จ
รับสมัคร มีนา รู้ผลรอบสุดท้าย ธันวา แล้วก็จะได้เริ่มเรียนอีก ปีกว่าแหละ ป้านนั้นเราเรียนอันนี้จบไปละ เออแล้วเดี๋ยวอาทิตย์หน้าหลังสงกราน ไทยแอร์เอเชีย
ก็เปิดรับเหมือนกัน ว่าจะสมัครด้วย เอาให้มากที่สุดเข้าไว้อย่าทิ้งโอกาศ ถูกมะ ถ้าได้ของสายการบินมันก็ดีอะ จบแล้วก็เริ่มทำงานได้เลยไม่ต้องเสียเวลาสมัครหางานอีก
อีกอย่างของแอร์เอเชีย ใช้ขั้นตอนน้อยกว่าการบินไทยเยอะเลย แปบเดียวก็รู้ผล คือสมัคร เมษา สิงหาก็ได้เรียนละ เร็วเน้อ!
ว่าแต่ตอนนี้ก็ยังไม่รู้เลยอะ ว่าอันที่ได้เนี้ย คนที่ไปสอบด้วยกันใครได้มั่ง จิงๆก็อยากรู้อะนะ แต่ตอนโทรไปถามไม่กล้าถามเค้าว่าใครได้มั่ง เดี๋ยวเค้าหาว่าเสือกเรื่องชาวบ้าน
ได้แต่ถามว่าผ่านกี่คน จิงๆมันก็เป็นเปอร์เซ็นที่น้อยนะเนี้ย ขนาดไม่ใช้สัมภาษงาน คนสมัคร 40 ฝ่า ผ่านได้เรียน 4 คน อย่างน้อยคนที่อุตส่าไปทำความรู้จักกันไว้ตอนสอบ
ก็ต้องมีตกไปมั่งละ อีกสามคนจะเป็นใครมั่งน้า ขอให้พี่ที่เคยทำโตโยต้าได้ละกัน พี่แกอุตส่าลาออกจากงานที่ทำมาตั้ง 10 ปี คิดดูดิ 10 ปีแนะ
วันสอบวันสุดท้ายน่าจะขอเบอร์คนอื่นไว้เน่อะเรา แต่สอบเสร็จมันเบลอจิงๆ ออกมาก็เดินก้มหน้าก้มตาขึ้นรถขับกลับบ้านด้วยอาการเหมือนพึ่งไปเล่นเรือไวกิ้งที่ดรีมเวิลมาเลยแฮะ
เออนี้ๆ ไว้เราได้เรียนภาคอากาศแล้วใครอยากไปเป็นผู้โดยสารมั่ง เป็นหลอกๆอะ เห็นเค้ามีให้ลองนั้งด้วยนะ น่าสนุกออก เอาเปล่าๆ
ไว้พอได้เรียนแล้วคงมีเรื่องสนุกๆมาเขียนบ่อยๆ ถ้าว่าง
รักและคิดถึง
เฮิน
April 04 สับสน สุขหรือไม่สุขดูเหมือนจะไม่ใช่แค่เราไม่เข้ามานานคนเดียว เหมือนว่าจะไม่มีใครเข้ามาเลยแฮะ อาทิตย์ที่ผ่านมามีเรื่องน่ายินดี
ผลจากการบินพลเรือนว่าสามารถเข้าเรียนได้แล้ว เยๆๆ แล้วเรื่องดีๆสนุกๆก็มาติดๆกัน ได้ไปเที่ยวกะเพื่อนล่าๆๆๆ
แต่ว่าหลังจากกลับมาก็เบื่อๆเหมือนเดิม เศร้า คิดเรื่องโน้นเรื่องนี้ หัวตัวเองก็สับสนไปหมดเลยอะ ก็อยากให้ได้เปิดเรียนเร็วๆ
จะได้มีเรื่องยุ่งๆให้คิดให้ทำ จะได้ไม่ฟุ้งซ้าน
เออ ขอบันทึกไว้ตรงนี้ด้วยละกัน ว่าวันที่ 31มีนาคม2550 มีประสบการณ์ควบคุมคำพูดและท่าทางผิดปกติเนื่องจาก
ปริมาณแอลกอฮอเข้าสู่กระแสเลือดเป็นครั้งแรกที่เรียกได้ว่า "เมา" แต่มันก็ไม่รุนแรงไรมากหรอกนะ แค่หนุกๆ
ใครจะว่านิสัยไม่ดีก็ว่ามา แต่อยากบอกว่าหลังกลับจากเที่ยวปุ๊บ ก็อยากไปเที่ยวอีกทันทีเลยหละ ที่ไหนก็ได้ แค่ได้ไปกะเพื่อนๆ
รู้สึกว่าเราจะเป็นคนติดเพื่อนนะเนี้ย (แต่ไม่มีเพื่อนติดเรา เศร้า)
คิดถึงทุกคนนะ แต่ จะมีใครคิดถึงเรามั่งอา January 30 ไม่ได้เข้าซะนานหวัดดีครับ ตั้งแต่หันไปอัปรูปใส่ multiply ก็ไม่ได้กลับมาแยแส space เลยเรา วันนี้ก็เลยกลับมาเขียนเล่นนิดหน่อย
ตอนนี้กำลังมีโครงการเปิดกิจการใหม่หละ แต่ยังไม่เป็นรูปเป็นร่างเท่าไหร่เลย เอาไว้ได้ที่เป็นตัวเป็นตนแล้วจะมาบอกเล่ากันนะ
เรื่องที่ว่าจะเรียนอะไรต่อไม่รู้ว่ามันจะได้หรือเปล่าเลยเนี้ย เงียบไปเลย ก็ทำใจเตรียมทำกิจการใหม่แล้วแหละ
เมื่ออาทิตย์ก่อนก็พึ่งไปกระบี่มา แต่เวลามีน้อยอะ เลยเหมือนไม่ได้ไปกระบี่ยังไงไม่รู้ แต่แค่นี้ก็ชอบแล้วหละสวยดีนะจังหวัดเนี้ย
นับได้ว่าเป็นจังหวัดที่เติมโตเรื่องการท่องเที่ยวสุดๆ จากแต่ก่อนการบินไทยมีบินเอาเครื่อง 737 ร้อยกว่าที่นั่งบินไปวันละเที่ยว
ตอนนี้เปลี่ยนเป็นเครื่องใหญ่โต a300 แถมยังบินวันละตั้ง 4 เที่ยวแนะ สนามบินก็ทำใหม่สวยเชียว ไม่ใช่แค่การบินไทยนะ ยังมีพวก
สายการบินเหมือนจะถูกอีกหลายสายแนะ ในประเทศไม่พอ มีบินตรงถึง สวีเดิน กะ ฟินแลน ด้วยอะ ไม่รู้ "เตมู" มันจะมาเที่ยวเปล่า 55
เออรูปอะขี้เกรียจเอามาลงที่นี้แล้วหละ ลงที่ http://hern.multiply.com ง่ายกว่าเลยลงไว้นั้นตามไปดูละกัน
ปล. ใครรู้จักทำเลเปิดร้านดีๆแนะนำให้หน่อยซิ เอาแบบอยู่ย่านคนทำงาน เยอะๆ อะ แบบสีลม สุขุมวิท ไรเทือกนั้นอะ จะเปิดร้านผลไม้ ที่มีเครื่องดื่มนั่งกินในร้าน
|
||||
|
|
